« و شايد به همين جهت بوده كه وقتى آقا محمّد رضا به تهران آمد و وارد در حوزه تدريس شد ، گروهى شعار « جلوه از جلوه افتاد » را سر دادند » . « 1 » آقا محمّد رضا - رحمه اللّه - در ذيل فصل اوّل ( شرح فصوص قيصرى ) تعليقه دارد به نام « وحدت الوجود بل الموجود » « 2 » و مرحوم جلوه - رحمه اللّه - بر آن تعليقه‌اى نوشته كه ما به يارى خداوند متعال هر دو را در جلد دوم ( آثار ) فراهم آورده‌ايم . چنانچه ملاحظه مىشود در اين تعليقه معارضه حادى مشاهده نمىشود و « 3 » اين را مىتوان ملاك تشخيص قرار داد و به ضرس قاطع گفت آن چه كه در أفواه گروهى از مردم بوده جز غلوّ و از كاهى كوهى ساختن ، نبوده است ، زيرا مشاهده شده است كه بين علما اگر اندك معارضه و برخورد رأى و عقيده‌اى بوده است كه به بيرون از حوزه درسى و علمى سرايت و رخنه كرده باشد هياهو و جنجال اهل غوغا را به دنبال داشته است . استاد آشتيانى در مقدمه كتاب مصباح الهداية الى خلافة و الولاية حضرت امام خمينى - رحمه اللّه - مىنويسد : « مرحوم مبرور آقا مير شهاب الدين نيريزى شيرازى ، از تلاميذ بزرگ استاد مشايخنا العظام ، ميرزا محمّد رضا قمشه‌اى « رضوان اللّه عليهما » . . . به اسم « آقا مير » شهرت داشت و معاصر آقا ميرزا محمّد هاشم اشكورى و آقا ميرزا حسن كرمانشاهى بود . او مىگويد : آقا محمّد رضا علاوه بر تدريس آثار ملّا صدرا ، حوزه درسى در تفسير قرآن مجيد داشت كه خواص از تلاميذ او ، در درس تفسيرش

--> ( 1 ) - مطيعى ، فضل اللّه ، سالنامه فرهنگ شهرضا ص 28 ، تاريخ حكما و عرفا . . . ص 58 . ( 2 ) - مطبوع به آخر تمهيد القواعد - صص 221 - 218 . ( به بخش آثار مراجعه فرماييد ) . ( 3 ) - همان كتاب ، ص 217 .